เพิ่งกลับจากระยองเน้ "บ้านสวนอ่าวไข่" (*จำชื่อไม่ผิดล่ะ 55 ดันป่วง จำชื่อสลับจนทำรูปผิดไปเลย) ไปรับน้องกับโต๊ะตาล กี้ อ้อยมาเน้ ก็สนุกดีฮับ มีเราปี 4 เป็นพี่ใหญ่สุดของทริปนี้ มากัน 6 ชีวิต มีตาล กี้ อ้อย หยก เรา แม่ชงโค หนุกหนานดีเน้ ก็เล่น ทำกิจกรรมไปเรื่อยๆ ไม่มีอะไรรุนแรงและวุ่นวายนัก กิจกรรมก็ตามรับน้องปกติ เพียงแต่โต๊ะตาลจะดูหน่อมแน้มน่าเอ็นดูกว่าปกตินิดนึง 555
กิจกรรมจะเล่นๆ กันมากกว่า ไม่มีรุ่นพี่ปีแก่ๆ หรือที่จบไปนานแล้วมาไซโคให้เครียด พอเจอพวกเราปี 4 เล่นเข้านิดนึง น้องก็รับไม่ค่อยได้กัน เฮ้อ ทั้งๆ ที่ไม่มีอะไรเลยแท้ๆ ไม่ได้ไซโครุนแรง หรือว้ากกสักหน่อย แค่ทำเสียงเรียบๆ กอดอก พูดจาสอนน้องเล็กน้อย แล้วก็เร่งให้ทำตามเวลาที่กำหนด แค่นั้นเอง เฮ้อ..
เอาเหอะ ความกดดันเล็กๆ ยังผ่านไปไม่ได้ แล้วในอนาคตที่จะต้องเผชิญกับสิ่งกดดันมากมายกว่านี้กี่สิบกี่ล้านเท่า จะทำยังไงกันหน้อ??..
ทะเลสวยมากกกกก ทั้งสีทะเล ทั้งสีท้องฟ้า เป็นโทนที่ชอบจริงๆ ถ่ายมาหลายรูปเลย ไว้จะเอาลงอีกทีละกัน 55 (ขี้เกียจทำรูปใหม่ฮับ เลยเอารูปเซ้ตเดียวกับที่อัพในอีกไดมาลง เหอๆ)
รูปป่วยๆ ของปี 4 ทั้ง 6 คน 555 ขำๆ จ๊ะ
ชอบรูปนี้มากๆ เลยฮับ ไปหนนี้นั่งเล่นกล้องในมือถืออย่างเมามันส์ ว่างเป็นยกขึ้นมาส่องแล้วกดถ่าย อาจจะจับภาพช้า ดีเลย์ไปบ้าง แต่ก็พอไหวเน้ ความชัดก็พอไหวนะ 1.3 ล้านพิค พอลงคอมก็พอไหวเลยล่ะ ดูรูปได้ค่อนข้างชัดทีเดียว
PS.
นับเป็นอีกหนึ่งปสก.ที่ดีฮับ หนุกดีเน้ ที่หนุกก็คงเพราะไปกับเพื่อนๆ นี่แหละ อีกไม่ถึงปีก็จะจบกันแล้ว คงต้องแยกย้ายกันไปเรียนต่อ ไปทำงาน เฮ้อ..คงเหงาน่าดูแหะ เคยเฮฮา เคยป่วย เลยรั่วด้วยกันมา จะต้องแยกย้ายกันไปแล้ว หนย้ายกลับมาท่าพระจันทร์ใหม่ๆ ก็เหงาเล็กน้อย หอที่เคยอยู่กับเพื่อน เดินเข้าเดินออก เม้าส์เฮฮากัน ก็หกลายเป็นห้องนอนส่วนตัวที่บ้าน เงียบๆ ก็ดีนะ แต่ก็คิดถึงตอนอยู่หอชะมัด นี่ถ้าเกิดต้องแยกกันหลังเรียนจบ คงยิ่งเหงานะ เฮ้อ..
แต่ไม่แน่หรอก เพราะยังคงชอบจูเนียร์และไอดอลญี่ปุ่นอยู่ด้วยกันแบบนี้ คงจะได้ติดต่อกันอยู่ดี และยังคงจะมีเวลาเจอกันอีกใช่มั้ย? *รอดูต่อไปฮับ